Despois de Montreal, tocou predicar en Ecuador, concretamente en Quito. A sensación (humana) cambia radicalmente ó pasar de Montreal a Quito. Pasas de sentirte “dominada” a ser “dominadora”. En moitos casos, vimos esa mirada de reproque, tan digna, pero tan dura, e ese orgullo do seu fronte á cara máis globalizada do capitalismo: os turistas. Sufrimos o intento de “redistribución económica” entre o Norte e o Sur nas nosas carteiras, pero tamén, e son a maioría os que tentaban gañarse a vida sen máis. As imaxes de Quito e Otavalo lembranme ós contos da abuela Mercedes, eses mercados, esa xente vendendo…pero tamén é curioso o caso dos indíxenas otavaleños, os cales souberon “globalizar” a súa cultura, artesanía e imaxe polo mundo; e incluso conseguiron moitas reivindicacións idiomáticas e culturais, e sen embargo, continúan nunha mala situación económica en Ecuador.
